Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Αν δεν πιστεύεις στην ηλικία, δεν θα γεράσεις, μέχρι τη μέρα του θανάτου σου…


Δεν έχω ηλικία, έχω ζωή…


Όλοι μας μεγαλώνουμε…

Στην πραγματικότητα, δεν πρέπει να μεγαλώσουμε…

Μεγαλώνουμε, όταν στερεύουμε από νέες ιδέες, και γινόμαστε ριζοσπάστες…

Μεγαλώνουμε, όταν το νέο μας τρομάζει…

Μεγαλώνουμε, όταν σκεφτόμαστε πολύ τους εαυτούς μας, και ξεχνάμε τους άλλους…

Μεγαλώνουμε, αν σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε, να ελπίζουμε, να πολεμάμε…


Είμαστε όλοι, εγγεγραμμένοι στο σχολείο της ζωής, όπου ο δάσκαλος, είναι η φύση και ο χρόνος…

Η ζωή, μπορεί να είναι μόνο, ότι έχουμε ζήσει στο παρελθόν, αλλά είναι βιώσιμη, μόνο κοιτάζοντας προς τα εμπρός...

Σαν νέοι μαθαίνουμε, με την ηλικία καταλαβαίνουμε...

Τα γηρατειά, δεν είναι κάτι κακό, για να θεωρηθούν ως αρρώστια, ως  ανικανότητα, ως κάτι παλιό, ξεπερασμένο, κάτι αναχρονιστικό…

Είναι φυσική εξέλιξη, είναι φύση, είναι κύκλος…

Να γεράσω με σοφία, δεν είναι να γερνάς…

Στα μάτια του νεαρού, καίει η φλόγα, στα μάτια του γέρου, λάμπει το Φως…

Επομένως, δεν υπάρχει ηλικία, εμείς την κατασκευάσαμε…

Αν δεν πιστεύεις στην ηλικία, δεν θα γεράσεις, μέχρι τη μέρα του θανάτου σου…

Δεν έχω ηλικία, έχω ζωή…

Δεν αφήνεις, την λύπη του παρελθόντος, και το φόβο για το μέλλον, να αφαιρέσουν, τη χαρά του παρόντος…

Η ζωή δεν είναι σύντομη, είναι οι άνθρωποι, που παραμένουν νεκροί, πολύ καιρό…

Κάνε το πέρασμα του χρόνου, να είναι μια κατάκτηση και όχι μια απώλεια...

Αντώνης Διονύσιος Αντίοχος

Πηγή: https://www.facebook.com