Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Δες, με άλλο μάτι τον φόβο... (Έξοχο!)

Σου πέρασε ποτέ από το μυαλό, ότι πίσω από κάθε φόβο σου, κρύβεται ένας θησαυρός; 


Αναρωτήθηκες ποτέ, γιατί φοβάσαι; 
Μήπως οι φόβοι σου, έχουν κάτι να σου πουν; 
Μήπως, κάθε φορά που φοβάσαι, χάνεις κάτι από τον εαυτό σου; 
Μήπως, ο φόβος σε κάνει πιο μικρό; 

Τι είναι άραγε ο φόβος, και ποιος είναι ο θησαυρός, που έχει να μας δώσει;

Ο φόβος, είναι οι οδύνες της γέννας. 

Είναι το τίμημα της δημιουργίας... 
Είναι το πέπλο της έμπνευσης. 
Μόνο μέσα από το φόβο, γεννιέται το καινούριο. 

Κάθε φορά, που θέλεις να ξεκινήσεις κάτι, φοβάσαι το άγνωστο. 
Κάθε φορά, που θέλεις να πετύχεις κάτι, φοβάσαι την αποτυχία. 
Κάθε φορά, που επιθυμείς να εκπληρώσεις ένα όνειρο, φοβάσαι ότι δε θα τα καταφέρεις. 

Και όταν έχεις μια ξεχωριστή ιδέα, φοβάσαι ότι θα σε πουν τρελό. 

Κι αν νιώσεις την ανάγκη, να εκφράσεις τα συναισθήματα σου, φοβάσαι ότι θα σε παρεξηγήσουν... 

Φοβάσαι ακόμη και να χαρείς, να γελάσεις, μήπως και σου βγει σε κακό…

Και τελικά τι; 


Κάθε φορά που φοβάσαι, απομακρύνεσαι από όνειρα, από επιθυμίες, από χαρές, από την ίδια ,τη δημιουργική σου δύναμη, από την ίδια τη ζωή.

Μένεις ακίνητος και μισός, στερημένος από όλα όσα θα ήθελες, από όλα, όσα θα μπορούσες να κάνεις...
Ακρωτηριασμένος, και δήθεν ανήμπορος. 

Έχοντας χάσει κομμάτια του εαυτού σου, όλο και πιο αποδυναμωμένος, όλο και πιο λίγος. 

Και τώρα; 

Τώρα, έτσι μικρός που έγινες, μπορείς να φθονήσεις, να μισήσεις, να κατακρίνεις, όσους τα κατάφεραν... 

Δεν αντέχεις, να βλέπεις ανθρώπους να προχωρούν, να βουτάνε στα σκοτάδια, και να ανάβουν το Φως. 

Να αγαπούν τον εαυτό τους, να χαίρονται, να δημιουργούν...

Δεν αντέχεις, την παιδικότητα στα μάτια τους. 

Γιατί εσύ, κλεισμένος στο μικρόκοσμο σου, έχεις εγκαταλείψει όλα σου τα όνειρα, και νομίζεις ότι ζεις. 

Μα όταν βλέπεις τη ζωή, την αληθινή ζωή στα μάτια των άλλων,τότε, αδελφέ μου, ξεβολεύεσαι και δεν αντέχεις... 

Δεν αντέχεις την αλήθεια, γιατί σου αποκαλύπτει το ψέμα που ζεις. 
Και το ψέμα αυτό, είναι οι φόβοι σου... 

Φόβοι μεγάλοι και μικροί, για καταστάσεις που ίσως συμβούν, δεκάδες πιθανά σενάρια, κατασκευάσματα του μυαλού σου. 

Φοβάσαι... 
Φοβάσαι κάτι που δεν υπάρχει, κάτι που δε θα μάθεις ποτέ, αν θα μπορούσε να υπάρξει.

Και ο μόνος τρόπος, να το μάθεις είναι, να βουτήξεις μέσα στο φόβο! 

Ναι, να τον ζήσεις σε όλη του την ένταση, σε κάθε κύτταρο του κορμιού σου. 

Σήκω όρθιος, και στάσου μπροστά στο φόβο... 
Αγκάλιασε τον. 
Άφησε τον, να σε κατακλύσει... 
Άφησε τον, να σε ταρακουνήσει, να ξεριζώσει όλη τη σιγουριά, όλη την ασφάλεια που σε κρατά δεμένο, που δε σε αφήνει να ανεβείς στο επόμενο σκαλί. 


Μη μένεις μια ζωή στριμωγμένος, στο μικρό σου σκαλάκι, αρνούμενος να δεις, ότι έχει και πιο πάνω... 
Μην κοιτάς, μόνο δήθεν περίλυπα, τους από κάτω. 

Έχεις, πολύ δρόμο μπροστά σου...

Κάνε, αυτό που φοβάσαι. 

Σκάψε, βαθιά μέσα σου, και βρες το χρυσάφι. 

Γιατί εκεί μέσα, κάτω από το φόβο σου, υπάρχει χρυσάφι!

Είναι, πίσω από εκείνη τη φωνή, που σου λέει: "όχι, εσύ δεν μπορείς, εσύ δεν είσαι άξιος, ποιος νομίζεις ότι είσαι, μην τολμάς... σκέψου τι θα πουν οι άλλοι, κι αν αποτύχεις;" 

Είναι πίσω από τη φωνή, που σε γεμίζει απωθημένα και ενοχές. 
Πίσω από τη φωνή, που σου στερεί τη δύναμη σου. 
Που σου παίρνει την εμπιστοσύνη, την αυτοπεποίθηση, τη χαρά της δημιουργίας.

Που σου κρύβει, το μεγαλείο της ψυχής σου...

Μα ναι... μπορείς, αληθινά μπορείς! 
Σώπασε αυτές τις φωνές, που σου κόβουν τα φτερά!

Αυτές οι φωνές, κατασκευάζουν φόβους... 

Και ΔΕΣ Ποιος Είσαι, Ποιος Αληθινά Είσαι... 

Πίστεψε ότι μπορείς!!! Βάλε την ανασφάλεια στην άκρη, και ύστερα, αφέσου να δεις... Και δες, ψάχνοντας μέσα σου. 

Θα βρεις ταλέντα, και δημιουργικές ικανότητες. 
Θα τα βρεις, πίσω από αυτά που φοβόσουν να κάνεις, θα τα βρεις, σε όλα όσα σου γεμίζουν την ψυχή, σε όλα όσα σου δίνουν χαρά. 

Θα τα βρεις στη χαρά!

Η χαρά, σου δείχνει το δρόμο...

Είναι το σημάδι, που πρέπει να ακολουθήσεις. 
Πρώτα από όλα, μη φοβάσαι... ό,τι γεμίζει την ψυχή σου με γνήσια χαρά, και παιδικό ενθουσιασμό.

Δες, με άλλο μάτι το φόβο... Ο φόβος είναι δημιουργία!


Είναι η πυξίδα, που σου δείχνει που να ψάξεις...
Είναι το εμπόδιο, που πρέπει να ξεπεράσεις, για να φτάσεις στην Πηγή. 
Είναι το πέπλο, που πρέπει να σηκώσεις, για να βρεις τον εαυτό σου...

Μη φοβάσαι το φόβο... 
Ανοίξου σε αυτόν. Αγάπησέ τον!


Άλλωστε, «μέσα στην Αγάπη, διαλύονται όλα». 

Κι Αν ο Φόβος Ακινητοποιεί, η Αγάπη Διαλύει!!!

Γράφει η Θάλεια Σάββα

Πηγή: http://www.awakengr.com